1 sierpnia
66.rocznica Powstania warszawskiego

Powstanie warszawskie -  walka zbrojna przeciw okupantowi niemieckiemu podjęta w Warszawie przez oddziały AK w ramach planu Burza. 21 VII 1944 w obliczu zbliżania się do Warszawy armii radzieckiej dowódca AK generał T. Komorowski (Bór) podjął decyzję o powstaniu zaakceptowaną w kilka dni później przez delegata Rządu RP na Kraj J.S. Jankowskiego (Sobola).

Do akcji, która rozpoczęła się po południu 1 sierpnia 1944r., o godz.17:00- pod dowództwem komendanta warszawskiego okręgu płk Antoniego Chruściela (ps. "Monter") przystąpiło około 23 tys. żołnierzy AK, z których tylko część była uzbrojona. W ciągu pierwszych dni walk powstańcy zdobyli wiele ważnych strategicznie obiektów, a z biegiem dni zwiększała się liczba powstańców (łącznie walczyło około 34 tys. żołnierzy) jednak nie zdołano całkowicie wyprzeć Niemców z centrum miasta, ani opanować głównych arterii i mostów. 16-tysięczny garnizon niemiecki został poważnie wzmocniony (m.in. przez jednostki przeznaczone do walk z partyzantami) i 5 sierpnia Niemcy rozpoczęli kontrataki z użyciem czołgów, ciężkiej artylerii i lotnictwa szturmowego. W pierwszej ze zdobytych dzielnic (Wola) dokonano masowych rzezi mieszkańców, co powtórzyło się jeszcze kilkakrotnie. Atakujące kolumny niemieckie podzieliły Warszawę na „powstańcze wyspy", między którymi utrzymano łączność przez przejścia w piwnicach i kanałami. Na terenach tych władzę objęła polska administracja, ukazywały się gazety, działało radio ("Błyskawica") i służby miejskie.
Przewidywano, że walki będą trwały kilka dni, tj. do nadejścia Armii Czerwonej, ale przed 8 sierpnia Stalin - mimo apeli m.in. premiera rządu RP, który od 31 lipca przebywał z wizytą w Moskwie - wydał rozkaz o wstrzymaniu działań zaczepnych w rejonie Warszawy. Nie zgodził się nawet na lądowanie alianckich samolotów transportowych na sowieckich lotniskach, co praktycznie uniemożliwiło dostarczanie pomocy z powietrza, gdyż najbliższe bazy znajdowały się w południowych Włoszech i w Anglii. Dopiero w połowie września, gdy powstanie było w przededniu klęski, możliwy był masowy zrzut, z którego jednak powstańcy przejęli tylko około 47 ton. Walki przedłużały się, rosła liczba ofiar wśród ludności cywilnej, brakowało żywności, medykamentów, wody. Nie zmieniło tej sytuacji zajęcie przez Armię Czerwoną Pragi, ani - nieudane - próby wojska polskiego dowodzonego przez gen. Berlinga zdobycia przyczółków w Warszawie.

2 października 1944r. powstańcy skapitulowali. Zginęło około 150 tys. ludności cywilnej, większość miasta była zrujnowana (później specjalne ekipy niemieckie niszczyły ocalałe budynki), około 520 tys. mieszkańców zostało wypędzonych z miasta. 17 tys. powstańców dostało się do niewoli.

Powstanie Warszawskie było największą bitwą stoczoną przez wojsko polskie w czasie II wojny światowej: zginęło 10 tys. powstańców a 7 tys. zaginęło; znaczne straty ponieśli Niemcy - zginęło około 10 tys. żołnierzy, zaginęło około 6 tys., wojska niemieckie straciły 300 czołgów, dział i samochodów pancernych.

Powstanie nie osiągnęło celów ani wojskowych, ani politycznych, ale dla kolejnych pokoleń Polaków stało się symbolem męstwa i determinacji w walce o niepodległość.

1 sierpnia 
Dzień Karmienia Piersią

W 1990r. we Włoszech przyjęto deklarację zasad ochrony, propagowania i wspierania idei karmienia naturalnego. 1 sierpnia ustalono Światowym dniem Karmienia Piersią.„Karmienie piersią jest niezastąpionym źródłem idealnego pożywienia umożliwiającego wzrost i rozwój niemowlęcia.

Stanowi niezastąpioną biologię i emocjonalną podstawę zdrowia matki i dziecka, dzięki przeciwinfekcyjnym właściwościom mleka kobiecego pomaga chronić niemowlęta przed chorobami.

Zalety karmienia piersią:
- Skład mleka matki natura idealnie dopasowała do potrzeb dziecka.
- Białko mleka matki jest lepiej przyswajalne.
- Duża zawartość naturalnych białek odpornościowych: immunoglobulin, laktoferryny, lizozymu. Są one w dużej ilości obecne w siarze, tj. mleku wydzielanym tuż po porodzie, dzięki czemu dziecko od razu po przyjściu na świat zyskuje dużą odporność.
- Karmienie piersią ma ogromne znaczenie w zapobieganiu wielu chorobom bakteryjnym, wirusowym, przeciwdziała również rozwojowi alergii. 

Mleko kobiece jest dostosowane do potrzeb dziecka także pod względem zawartości innych składników odżywczych (a więc białek, węglowodanów, witamin, tłuszczy i innych).

2 Sierpnia
Światowy Dzień Pamięci o Zagładzie Romów

W nocy z 2 na 3 sierpnia 1944 roku hitlerowcy zlikwidowali obóz cygański (Zigeunerlager) w Birkenau. W komorach gazowych zginęło 2897 osób, spośród około 23 tysięcy więzionych tam Romów.

Około 3 tysięcy osób trafiło do innych obozów. Pracowali w przemyśle. Niektórych wykorzystywano do eksperymentów medycznych. Ogółem w Birkenau życie straciło ponad 20 tysięcy osób narodowości romskiej.

Roman Kwiatkowski, szef Stowarzyszenia Romów w Polsce, zaapelował o pomoc dla Romów, gdyż Cyganie, którzy przeżyli obozy zagłady, nadal nie otrzymali odszkodowań.

Zagłada Romów w KL Auschwitz-Birkenau

Auschwitz jest dla narodu romskiego symbolem zagłady. Corocznie 2 sierpnia na terenie byłego familijnego obozu cygańskiego (Familienzigeunerlager) w Auschwitz II – Birkenau Romowie spotykają się, by uczcić ofiary holokaustu.

Tego dnia, w 1944 roku w komorach gazowych oddało życie 2897 Romów – dzieci, kobiet i mężczyzn. Od 1997 roku 2 sierpnia czczony jest jako Dzień Pamięci o Zagładzie Romów.

9 sierpnia
Międzynarodowy Dzień Ludności Tubylczej na Świecie

Rezolucją 49/214 z 23 grudnia 1994 roku Zgromadzenie Ogólne ogłosiło 9 sierpnia Międzynarodowym Dniem Ludności Tubylczej na Świecie. Obchody Dnia zostały ustanowione na czas trwania Międzynarodowej Dekady Ludności Tubylczej na Świecie. Rezolucją 59/174 z 20 grudnia 2004 roku Zgromadzenie Ogólne ogłosiło Drugą Międzynarodową Dekadę Ludności Tubylczej na Świecie (2005-2014), decydując jednocześnie o kontynuowaniu corocznych obchodów Międzynarodowego Dnia Ludności Tubylczej na Świecie podczas Drugiej Dekady w Nowym Jorku, Genewie i innych siedzibach ONZ. Zgromadzenie Ogólne zwróciło się do Sekretarza Generalnego z prośbą o wsparcie obchodów Dnia za pomocą istniejących środków oraz zachęcanie Rządów do obchodzenia Dnia na szczeblu narodowym.

12 sierpnia
Międzynarodowy Dzień Młodzieży

W rezolucji 54/120 I z 17 grudnia 1999 roku Zgromadzenie Ogólne zaakceptowało wniosek światowej Konferencji Ministrów Odpowiedzialnych za Sprawy Młodzieży (Lizbona, 8-12 sierpnia 1998 roku) o proklamowanie Międzynarodowego Dnia Młodzieży. Zgromadzenie zaapelowało o wsparcie obchodów Dnia szeroką akcją informacyjną, która przybliży - zwłaszcza młodym ludziom - cele światowego Programu Działań na Rzecz Młodzieży do Roku 2000 i w Następnych Latach, uchwalonego przez Zgromadzenie Ogólne w 1995 roku (rezolucja 50/81).

W ramach corocznych (od 2000 roku) obchodów Międzynarodowego Dnia Młodzieży odbywają się konferencje, dyskusje, spotkania z przedstawicielami władz, warsztaty, przedsięwzięcia artystyczne i charytatywne. Celem święta jest uaktywnienie młodzieży, zachęcenie jej do działań na rzecz rówieśników i społeczności lokalnej, wymiana poglądów, przedstawianie władzom pomysłów i sugestii dotyczących rozwiązywania kwestii dotyczących młodzieży w danym kraju.

(ang. International Youth Day = IYD)

ONZ proklamowało również Międzynarodowy Rok Młodzieży przypadający na okres 12.VIII.2010 - 11. VIII.2011.

15 Sierpnia
Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny jest przedmiotem dogmatu Kościoła katolickiego, ogłoszonego w konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus (Najszczodrobliwszy Bóg) w 1950 roku przez papieża Piusa XII. Dogmat ten stwierdza, że po zakończeniu swojego ziemskiego życia Najświętsza Maryja Panna została z ciałem i duszą wzięta do wiecznej chwały.

Kościoły wschodnie od V wieku obchodziły koimesis (gr. zaśnięcie) Najświętszej Maryi Panny. Wniebowzięcie zajęło miejsce Zaśnięcia, kiedy w VII wieku przyjęte zostało to święto w Rzymie.

W Polsce święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (15 sierpnia) jest dniem wolnym od pracy. Święto nazywane jest także Świętem Matki Boskiej Zielnej (Polska) bądź Matki Boskiej Korzennej (Czechy) w Kościele jest obchodzone, pod tą pierwszą nazwą, od V wieku. Wywodzi się ono z przeświadczenia, że Maryja nie umarła jak zwykły człowiek lecz została zabrana do Nieba.

W Polsce i w krajach europejskich czci się Matkę Boską Wniebowziętą jako patronkę ziemi i jej bujnej roślinności. W niektórych rejonach Polski w czasie obrzędów religijnych związanych z tym świętem błogosławi się wiązanki kwiatów, kiedyś ten zwyczaj był bardzo popularny.

Wierzono, że taki bukiet nabiera cudownych, leczniczych właściwości. Podczas powrotu z kościoła zostawiano go wśród upraw gdzie miał przynieść szczęście w zbiorach po czym, po kilku dniach, zabierano go do domu. Był przechowywany bardzo pieczołowicie, okadzano nim izbę, trzymano w miejscu które było widoczne i dawało pewność, że moc bukietu będzie działała.

Święto Kościelne ustanowione około VII wieku ku czci niezwykłej śmierci  i Wniebowzięcia Najświętszej  Maryi Panny, która wg legend i podań nie zmarła jak wszyscy ludzie, ale po długim życiu zapadła w głęboki sen i cudowny sposób została przez aniołów zaniesiona do nieba.

W Polsce jest ono znane jako uroczystość Matki Boskiej  Zielnej, bo we wszystkich kościołach w tym dniu święci się wieńce e lub bukiety ziół i kwiatów ze zbóż i warzyw.

Istnieje legenda, według której święcenie ziół ma związki z z wniebowzięciem; legenda ta głosi, że kiedy apostołowie w trzy dni po pogrzebie Matki Boskiej otworzyli grób, nie znaleźli w nim ciała, ale nieprzebrane liści pachnących ziół i kwiatów,

Święto Matki Boskiej Zielnej wyznaczało zwyczajowy termin zakończenia żniw, zgodnie z przekonaniem : Na Wniebowzięcie zakończone żęcie. Dary przynoszone do Kościoła były więc i pozostały dotychczas wyrazem hołdu składanego przez rolników Matce Bożej po zakończeniu dla nich tak ważnego etapu zajęć gospodarskich.

W całym kraju święto to jest obchodzone bardzo uroczyście, jednak największe obchody mają miejsce w Kalwarii Zebrzydowskiej, odbywają się tam inscenizacje Zaśnięcia Maryi oraz jej Wniebowzięcia, a także na Jasnej Górze, dokąd zmierzają pielgrzymki z całej Polski właśnie na to święto. W innych częściach Polski często wiąże się ono ze świętem dożynek.

Orzeczenie to Ojciec święty wypowiedział uroczyście w bazylice św. Piotra w obecności prawie 1600 biskupów i niezliczonych tłumów wiernych. Orzeczenie to oparł nie tylko na dogmacie, że kiedy przemawia uroczyście jako wikariusz Jezusa Chrystusa na ziemi w sprawach prawd wiary i obyczajów, jest nieomylny, ale także dlatego, że ta prawda była od dawna w Kościele uznawana. Papież ją tylko przypomniał, swoim najwyższym autorytetem potwierdził i usankcjonował.

15 sierpnia
90. rocznica  bitwy warszawskiej

15 sierpnia to w Polsce święto kościelne i państwowe. Obchodzimy rocznicę bitwy warszawskiej z 1920 roku, uznanej przez historyków za 18. przełomową bitwę w historii świata. Zahamowała ona rozwój rosyjskiej rewolucji  bolszewickiej.

Określenie „Cud nad Wisłą” w odniesieniu do bitwy stoczonej w dniach 12-25 sierpnia 1920 r. zostało po raz pierwszy użyte przez posła i redaktora, prof. UJ Stanisława Strońskiego, który 14 sierpnia w „Rzeczpospolitej” pisał o „Cudzie nad Marną”, czyli zwycięstwie Francji nad Niemcami w 1914 r. Tak więc bitwa warszawska została uznana za cud jeszcze w przeddzień rozstrzygających ją wydarzeń. Później sformułowania tego użył też podczas mowy sejmowej Wincenty Witos.

Nie bez przyczyny nazwa ta nawiązuje do religii i sfery nadprzyrodzonej. Kiedy żołnierze walczyli, reszta społeczeństwa polskiego zgromadzona była w kościołach na całonocnych adoracjach, podczas których modlono się głównie do Matki Boskiej Częstochowskiej. A generał Józef Haller wspominał: „Rozkaz 13 sierpnia został wydany po gorących modlitwach do Boga za najpewniejszym pośrednictwem Orędowniczki naszej i Królowej, Najświętszej Matki Chrystusowej, z całą ufnością w pomoc Bożą, ale też po sumiennym rozważeniu sytuacji wojsk naszych i nieprzyjacielskich i wzięciu pod uwagę ostatnich informacji, jak i czynników zaskoczenia niespodziewanym atakiem upojonego zwycięstwami nieprzyjaciela.”

Papież Jan Paweł II stwierdził: „O wielkim Cudzie nad Wisłą przez całe lata trwała zmowa milczenia. Dlatego Opatrzność Boża niejako nakłada dzisiaj obowiązek podtrzymywania pamięci tego wielkiego wydarzenia w dziejach naszego narodu i całej Europy, jakie miało miejsce po wschodniej stronie Warszawy”. W swej książce „Pamięć i tożsamość” napisał: „Wiecie, że urodziłem się w roku 1920, w maju, w tym czasie, kiedy bolszewicy szli na Warszawę. I dlatego noszę w sobie od urodzenia wielki dług w stosunku do tych, którzy wówczas podjęli walkę z najeźdźcą i zwyciężyli, płacąc za to swoim życiem. Wtedy, w 1920 roku, komunizm jawił się jako bardzo mocny i groźny. Już wtedy zdawało się, że komuniści podbiją Polskę i pójdą dalej do Europy Zachodniej, że zawojują świat. W rzeczywistości wówczas do tego nie doszło. Cud nad Wisłą, zwycięstwo marszałka Piłsudskiego w bitwie z Armią Czerwoną, zatrzymało te sowieckie zakusy”.

     Bitwa warszawska zaowocowała niepodległością Polski i zahamowaniem ekspansji rewolucji komunistycznej. „Nie ulega bowiem najmniejszej wątpliwości, iż z upadkiem Warszawy środkowa Europa stanęłaby otworem dla propagandy komunistycznej i dla sowieckiej inwazji”- ocenił lord d`Abernon, szef brytyjskiej misji wojskowej.

15 Sierpnia
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Święto Wojska Polskiego)

Na pamiątkę bitwy warszawskiej Sejm RP w 1992 r. wprowadził do kalendarza święto Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, obchodzone 15 sierpnia. W 2006 roku podczas tej uroczystości Prezydent Lech Kaczyński powiedział: „Piętnasty sierpnia to dzień, który symbolizuje największe nasze zwycięstwo od czasów Wiednia i Parkanów. To jeden z największych dni w historii polskiego oręża w jego trwających już ponad tysiąc lat dziejach. Słusznie obchodzony jest jako dzień Wojska Polskiego.”

Święto Żołnierza nie zostało nigdy anulowane żadnym aktem prawnym. Obchodzono je uroczyście w okresie II wojny światowej w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie i w Wojsku Polskim do 1947 roku. W następnych latach zaniechano jego obchodów i ustanowiono Dzień Wojska Polskiego (12 października) – upamiętniając w ten sposób chrzest bojowy 1 Dywizji Piechoty im.

Tadeusza Kościuszki pod Lenino. Jednak ten czyn zbrojny był jednym z wielu epizodów na szlaku bojowym żołnierzy polskich w latach II wojny światowej. Dla wielu Polaków nie był on akceptowany ze względów moralnych i politycznych. W środowiskach wojskowych i w kręgach kombatanckich, w tym również na forum Sejmu, wskazywano na potrzebę ustanowienia Dnia Wojska Polskiego w terminie akceptowanym przez Siły Zbrojne i cały naród. W latach 1990-1992 Święto obchodzono w dniu 3 maja, w rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja.

Ustawa sejmowa z dnia 30 lipca 1992 roku przywróciła obchody Święto Wojska Polskiego w dniu 15 sierpnia. Tegoż roku po raz pierwszy w dniu 15 sierpnia odbyły się centralne uroczystości z okazji Święta Wojska Polskiego przed Grobem Nieznanego Żołnierza w Warszawie.

16 Sierpnia
Dzień św. Rocha

W tradycji Polskiej św. Roch jest patronem zwierząt, opiekunem bydła i przyjacielem psów. Często przedstawiany jest z psem tulącym się do niego lub liżącym mu stopy. Jest także obrońcom ludzi przed chorobami epidemicznymi i strzeże ich stada przed chorobami i pomorem.

18 Sierpnia
Dzień Latarni Morskiej

Legenda związana z latarnią w Rozewiu jest bardzo romantyczna.Prawdopodobnie w XVII wieku pod rozewskim brzegiem rozbił się szwedzki statek.

Zginęła cała załoga wraz z kapitanem. Zrozpaczona po śmierci ojca córka kapitana osiadła na rozewskim brzegu i postanowiła na wzgórzu palić ogień, by innych żeglarzy ostrzec przed zdradliwym przylądkiem.

Nie patrząc  na porę roku, nawet przy najbardziej brzydkiej  pogodzie,  dziewczyna wychodziła na wysoczyznę i rozpalała wielki ogień.

Niektórzy twierdzą, że wzruszona ludność pomagała jej w tym dziele, jak mogła. Córka paliła ogień przez wiele lat, aż do swej śmierci.

Jej imie niestety zostaje anonimowe. W każdym razie należy sądzić, że była pierwszym rozewskim latarnikiem. Starzy rybacy twierdzą, że ten szwedzki statek rozbił się na ostrej, graniastej skale, która do dzisiaj wystaje z wody pod rozewskim brzegiem.

Nazywają to “diabelską skałą”, “czarcim kamieniem”,.Faktem jest, że z wody pod Rozewiem wystaje sporej wielkości skała, na której może rozpruć poszycie kadłuba nawet całkiem duży statek.

Latarnia Morska – znak nawigacyjny w postaci charakterystycznej wieży umieszczonej na brzegu lub wodzie (latarniowiec) wysyłający znaki świetlne. W dawnych czasach ogień rozpalany był także na skałach lub unoszony za pomocą żurawia. Czasem wysyła także sygnały radiowe (radiolatarnia). W czasie mgły może wysyłać sygnały dźwiękowe.

Zdecydowanie mniejsze światło nawigacyjne na szczycie masztu lub wieży np. w główkach portu nazywamy stawą.

Latarnie morskie istniały już w starożytności. Opisy pierwszych kolumn, na których rozpalano ogień pochodzą z 400 p.n.e.. Najbardziej znana była latarnia na wyspie Faros z około 280 p.n.e.

Na terenie Polski najstarsze wzmianki o rozpalaniu ognia na brzegu (Garnek Wulkana) pochodzą z ok. 1070. Często do tego celu wykorzystywano istniejące obiekty np. na Helu pierwszą latarnią był ogień rozpalany na wieży kościoła. Osobą obsługującą latarnię morską był latarnik.

Latarnią nazywane są także światła nawigacyjne o podobnej budowie np. latarnia na Westerplatte w główkach portu Gdańskiego. Przeważnie nie używa się dodatku “morska”.

Latarnie buduje się je na brzegu morskim, na wyspach, czasem bezpośrednio na dnie morskim albo na wyspach sztucznie usypanych z kamieni. W nocy latarnie morskie są identyfikowane na podstawie charakterystyki światła, która jest dokładnie opisana w locjach i spisach świateł, w dzień natomiast, na podstawie wyglądu tj. kształtu, konstrukcji, koloru wieży.

Na budynku latarni morskiej lub w jej pobliżu często jest usytuowana antena radiolatarni oraz źródło sygnału dźwiękowego (tzw.buczek mgłowy), który jest uruchamiany w warunkach złej widoczności.

Źródło światła latarni morskiej umieszczone jest w wieńczącej wieżę przeszklonej kopule (jest to tzw. laterna) i zasilane zazwyczaj energią elektryczną doprowadzoną z zewnątrz lub wytwarzaną na miejscu.

Dawniej używano innych źródeł światła np. takich, jak – drewno, węgiel, nafta, olej, gaz, smoła (latarnia morska na Helu była kiedyś opalana węglem i smołą). Zasięg światła latarni morskich dochodzi do 30 mil morskich, a wysokość najwyższej wieży wynosi 106 m.

Są one niewątpliwą atrakcją turystyczną. Niektóre z nich są udostępniane dla turystów, by mogli się zapoznać z jej budową, historią i wnętrzem.

W Polsce jest 15 latarni morskich, które posyłają światło w morze od zmroku do świtu:

1. Świnoujście – wysokość wieży 64,8 m – latarnia jest udostępniona do zwiedzania
2. Kikut – wysokość wieży 18,2 m – latarnia nie jest udostępniona do zwiedzania
3. Niechorze – wysokość wieży 45 m – latarnia jest udostępniona do zwiedzania
4. Kołobrzeg – wysokość wieży 26 m – latarnia jest udostępniona do zwiedzania
5. Gąski – wysokość wieży 49,8 m – latarnia jest udostępniona do zwiedzania
6. Darłowo – wysokość wieży 21 m – latarnia jest udostępniona do zwiedzania
7. Jarosławiec – wysokość wieży 33,3 m – latarnia jest udostępniona do zwiedzania
8. Ustka – wysokość wieży 19,5 m – latarnia jest udostępniona do zwiedzania
9. Czołpino – wysokość wieży 25,2 m – latarnia jest udostępniona do zwiedzania
10. Stilo – wysokość wieży 33,4 m – latarnia jest udostępniona do zwiedzania
11. Rozewie – wysokość wieży 32,7 m – latarnia jest udostępniona do zwiedzania
12. Jastarnia – wysokość wieży 13,5 m – latarnia nie jest udostępniona do zwiedzania
13. Hel – wysokość wieży 41,5 m – latarnia jest udostępniona do zwiedzania
14. Port Północny – wysokość wieży 56 m – latarnia nie jest udostępniona do zwiedzania
15. Krynica Morska – wysokość wieży 27 m – latarnia jest udostępniona do zwiedzania

23 sierpnia
Międzynarodowy Dzień Pamięci Handlu Niewolnikami i jego Zniesieniu

23 sierpnia uznawany jest przez Organizację Narodów Zjednoczonych Międzynarodowym Dniem Pamięci o Handlu Niewolnikami i jego Zniesieniu.Niewolnictwo opiera się na wykorzystywaniu pracy danej osoby lub osób bez należnego im wynagrodzenia. Niewolnik to człowiek, który w świetle prawa jest rzeczą.Francja 4 lutego 1794 roku jako pierwsza formalnie zakazała niewolnictwa, jednakże w 1802 roku Napoleon Bonaparte przywrócił je.Postanowienia kongresu wiedeńskiego z 1815 roku zakazywało handlu niewolnikami, lecz nadal wolno było ich posiadać.Całkowity zakaz niewolnictwa, dotyczący także kolonii, pierwsza wprowadziła Wielka Brytania 25 marca 1807. W 1862 roku w Stanach Zjednoczonych Lincoln ogłosił akt o zniesieniu niewolnictwa (najpierw w zbuntowanych stanach, 3 lata później na pozostałym obszarze). Liga Narodów w roku 1926 zakazała handlu niewolnikami. Arabia Saudyjska zabroniła go dopiero w 1962 roku, a Mauretania w 1981.Handel niewolnikami był bardzo dobrym interesem. Wielu “biznesmenom” opłacało się kupić potężny żaglowiec, wynająć załogę zbirów i płynąć przez ocean do Afryki, by tam łapać czarnoskórych mężczyzn i kobiety, a w dalszej konsekwencji ich sprzedać.Jeszcze w XVIII wieku była to jedna z form piractwa. Wprawdzie marynarka wojenna Wielkiej Brytanii i Hiszpańskie galeony starały się przechwycić “żywe” ładunki, ale i tak tysiące pirackich okrętów przybijało do brzegów Afryki.Podczas polowania na mieszkańców Afryki żaden z piratów się zbytnio nie starał. Kilkunastu osobowe grupy marynarzy lądowały na brzegu, po odnalezieniu osady zabijano kilku Afrykanów z muszkietów wywołując ogromne przerażenie wśród zacofanej, murzyńskiej społeczności. Wystraszeni Afrykańczycy .

Piraci najczęściej zarzucali sieci rybackie na mieszkańców czarnego kontynentu, by uniknąć ewentualnych samoobron. Sieci były ściągane dopiero po założeniu kajdan.Wieli z nas uważa niewolnictwo za proceder, który bezpowrotnie minął. To jednak nie prawda. W wielu krajach wciąż istnieją obozy pracy, nawet w krajach cywilizowanej Europy.Cały kontynent był zszokowany kilka lat temu, kiedy to we Włoszech odkryto obozy pracy, w których niewolnikami byli najczęściej emigranci ze Wschodniej Europy.Były to tez osoby, które w poszukiwaniu lepszego “jutro” dawały się skusić atrakcyjny ogłoszeniom o prace we Włoskich kurortach.Kiedy jednak ochotnicy – pracownicy wyjeżdżali na Półwysep Apeniński okazywało się, że nie jest tak słodko. Byli okradani, więzieni i zmuszani do pracy. Niestety – wśród współczesnych niewolników było wielu Polaków. Tragedia wielu rodzin wciąż trwa.Na przestrzeni kilku ostatnich lat udało się odnaleźć kilka z takich obozów i je zlikwidować, ale wciąż istnieje duże zagrożenie dla osób wyjeżdżających do pracy do Włoszech. Zaledwie kilka tygodni temu włoscy karabinierzy odnaleźli kolejny obóz,w którym więzionych było kilkadziesiąt osób (ponownie z Polakami).Współcześnie na świecie obserwujemy różne przejawy niewolnictwa. Chociażby międzynarodowy handel dziećmi, jako tanią siłą roboczą, obserwowany głównie w krajach Azji i Afryki. Formą niewolnictwa jest także międzynarodowy handel kobietami, zmuszanymi do prostytucji.

26 sierpnia
Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej

Wśród setek polskich sanktuariów Jasna Góra ma swoje pierwsze i uprzywilejowane miejsce. Rocznie to sanktuarium nawiedza od miliona do dwóch milionów pielgrzymów. Przybywają, by modlić się przed cudownym obrazem Matki Bożej Częstochowskiej, słynącym wieloma łaskami i na trwałe wpisanym w dzieje Polski. Cudowny obraz jest otaczany przez Polaków niezwykłą czcią. Wielokrotnie modlił się przed nim także kard. Karol Wojtyła, a potem - Ojciec Święty Jan Paweł II. Co roku, na uroczystości Maryjne (szczególnie 15 i 26 sierpnia) do jasnogórskiego Sanktuarium pielgrzymują setki tysięcy ludzi, najczęściej idąc na piechotę przez wiele dni.

Na Jasnej Górze wielokrotnie modlili się polscy królowie i książęta, m.in. Kazimierz Jagiellończyk (1448 i 1472), św. Kazimierz królewicz (1472), Zygmunt I Stary (1510 i 1514), Stefan Batory (1581), Zygmunt III Waza (1616, 1620, 1630), Władysław IV (1621, 1633, 1638, 1642, 1644, 1646), Jan Kazimierz (1649, 1656, 1658, 1661), Michał Korybut Wiśniowiecki (1669, 1670), Jan III Sobieski (1676, 1683), August II Sas (1704), August III Sas (1734).

     W czasie Potopu szwedzkiego wojska szwedzkie podjęły próbę opanowania klasztoru i sanktuarium. W1655r. miała miejsce słynna obrona Jasnej Góry. 9 listopada 1655 r. hrabia Wejhard podszedł pod Jasną Górę z 3 tys. żołnierzy i zażądał bezwzględnej kapitulacji. Przeor klasztoru o. Augustyn Kordecki odmówił. Zaczęło się więc oblężenie. 19 listopada przybył generał Burhardt Miller oraz pułkownik Wacław Sadowski. Oblężenie trwało do Bożego Narodzenia, a więc ponad miesiąc. O. Kordecki miał do dyspozycji 160 żołnierzy i 70 zakonników. Obroną klasztoru dowodzili Stefan Zamojski i Piotr Czarnecki. Miller do rozbicia klasztoru i kościoła oraz otaczających murów użył najcięższych dział. Wyrzucono 340 armatnich kul o masie 6 kg, a nawet 12 kg. Naród zerwał się do walki. 27 grudnia Szwedzi zaprzestali oblężenia, jednakże próbowali jeszcze czterokrotnie zdobyć klasztor. Podczas oblężenia obraz Matki Boskiej Częstochowskiej  nie znajdował się w klasztorze, gdyż uprzednio wywieziono go, aby nie wpadł w ręce Szwedów

     Szczególnego znaczenia dla Polaków miejsce to nabrało 1 kwietnia 1656, gdy Jan II Kazimierz Waza złożył śluby lwowskie. 16 marca 1657 przybył na Jasną Górę i tam modlił się o uratowanie Rzeczypospolitej przed protestanckimi wojskami szwedzkimi i węgierskimi. W tym dniu doszło do skutecznej obrony Krosna przed wojskami Rakoczego. Śluby lwowskie powtórzone zostały 26 sierpnia 1956 w Jasnogórskich Ślubach Narodu Polskiego, napisanych przez Stefana Wyszyńskiego 16 maja 1956.
     Dzisiejsza uroczystość powstała z inicjatywy bł. Honorata Koźmińskiego, który po upadku styczniowego starał się zjednoczyć naród wokół Królowej Polski - Maryi. Wraz z ówczesnym przeorem Jasnej Góry, o. Euzebiuszem Rejmanem, wyjednał on u św. Piusa X ustanowienie w 1904 r. święta Matki Bożej Częstochowskiej. Papież Pius XI rozciągnął w 1931 r. ten obchód na całą Polskę oraz zatwierdził nowy tekst Mszy świętej i godzin kanonicznych.

28 sierpnia
Święto Lotnictwa

 Aktualnie 28 sierpnia – rocznica zwycięstwa kpt. pil. Franciszka Żwirki i inż. pil. Stanisława Wigury w międzynarodowych zawodach samolotów turystycznych Challenge w 1932.

31 sierpnia
Dzień Solidarności i Wolności 

Polskie święto państwowe, obchodzone co roku 31 sierpnia w rocznicę porozumień sierpniowych, ustanowione w celu upamiętnienia historycznego zrywu Polaków do wolności i niepodległości z 1980 roku, który zapoczątkował proces upadku komunizmu i wyzwolenia narodów Europy Środkowej i Wschodniej.

Punktem kulminacyjnym Sierpnia 1980 było podpisanie porozumień kolejno – w Szczecinie (30 sierpnia), w Gdańsku (31 sierpnia) i w Jastrzębiu (3 września). Za symboliczną datę przyjmuje się dzień 31 sierpnia – podpisanie porozumienia w Gdańsku.

Ustanowienie święta

Dzień został ustanowiony świętem państwowym przez Sejm RP w dniu 27 lipca 2005 roku (Dz. U. 2005 nr 155 poz. 1295).

Dzieje obchodów

Święto było obchodzone po raz pierwszy w 25 rocznicę porozumień sierpniowych w dniu 31 sierpnia 2005 roku. Główne uroczystości odbyły się w Gdańsku.

Dzień Strażnika Miejskiego obchodzony jest w rocznicę ogłoszenia ustawy o strażach gminnych z dnia 29 sierpnia 1997 roku, która określa funkcjonowanie Straży Miejskiej.

Straż miejska (wł. straż gminna) – umundurowana formacja tworzona przez radę miasta (gminy) mająca na celu ochronę porządku publicznego na terenie miasta (gminy). Straże miejskie działają w Polsce na podstawie ustawy o strażach gminnych (Dz. U. z 1997 r. Nr 123, poz. 779 z późn. zm.)