Część przygotowawcza

1. Wstępna organizacja i przystąpienie do lekcji.
2. Sprawdzenie pracy domowej.
3. Powtórzenie materiału i nawiązanie do nowego tematu inicjującego stworzenie sytuacji problemowej.

Część podstawowa

1. Zetknięcie uczniów z trudnością, jej odczucie i uświadomienie.
2. Określenie trudności i sformułowanie problemów, pytań lub zagadnień.
3. Ustalenie pomysłu rozwiązania, planu wykonania zadania lub hipotez do sprawdzenia.
4. Wykonanie zadań, realizacja pomysłów, weryfikacja hipotez przez dobór i analizę danych, ich interpretację, przemyślenie i ocenę.
5. Sprawdzenie poprawności rozwiązania. 

Część końcowa

1. Usystematyzowanie, powtórzenie i utrwalenie materiału.
2. Omówienie zadania domowego.
3. Zastosowanie, wykorzystanie i wzbogacenie poznanych zagadnień. 

               Jest to układ pełny, a konkretna lekcja zależnie od tematu, celu dydaktycznego i konkretnego zadania może obejmować tylko niektóre ogniwa. Często rezygnuje się ze sprawdzenia pracy domowej i powtórzenia materiału, jeżeli nowy temat tego nie wymaga, a jest dość obszerny. Także w części końcowej nie zawsze powtarza się i utrwala wiadomości i umiejętności, do jakich doprowadziła uczniów praca na lekcji problemowej, rzadko omawia się i zadaje pracę domową, nieczęsto także zwraca się uwagę na możliwości zastosowania i wykorzystania uzyskanych w toku lekcji nowych wiadomości czy ich dalszego rozwinięcie i wzbogacenie. Nie oznacza to jednak, że lekcja problemowa może być w swej ogólnej i podstawowej strukturze niepełna przez pozbawienie trwałych i istotnych dla przebiegu lekcji ogniw. Ich doraźny brak może być natomiast uzasadniony konkretnym zadaniem; ale nie jest to równoznaczne z wyeliminowaniem w toku problemowego nauczania i uczenia się tak istotnych ogniw, jak kontrola pracy domowej, powtórzenie materiału, utrwalenie nowego materiału, zadanie pracy domowej. Bez tych ogniw lekcja problemowa ma charakter doraźny, a jej efekt dydaktyczny może być ulotny.

Więcej „Encyklopedia pedagogiczna XXI wieku” tom III